Λόγια και ομόλογα του αέρα*

Η αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης αποτελεί ουσιαστικό μέρος του προεκλογικού προγράμματος του Γιώργου Λιλλήκα. Το φιλόδοξο come back του πρώην Υπουργού στην πολιτική σκηνή, συνοδεύεται από διάφορες ευφάνταστες ιδέες οι οποίες αντανακλούν την πολιτική του προσωπικότητα και εξηγώ.

Η έκδοση 12ετών κυβερνητικών ομολόγων όπως παρουσιάζεται από τον κ. Λιλλήκα αποτελεί την πολιτική του πρόταση για επίλυση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Είναι δηλαδή η  ανάλυση της πομπώδους πρότασης που έκανε πριν μερικές εβδομάδες για «αξιοποίηση του φυσικού αερίου ως τη λύση στην οικονομική κρίση».

Κατ’ ακρίβεια, τα ομόλογα (κατά τον ίδιο πάντοτε) μπορούν να αποτελέσουν την απάντηση για μια σειρά προβλημάτων όπως, το δημοσιονομικό έλλειμμα, τα προβλήματα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, την ανεργία, την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων,  την έλλειψη κεφαλαίων για αναπτυξιακά έργα κλπ. Τα «αεριο-ομόλογα» αποτελούν τη λύση που προτείνει το επιτελείο του Γιώργου Λιλλήκα για να αποφύγουμε ακόμη και αυτή την καταραμένη τρόικα και το επικείμενο μνημόνιο μέτρων.

Η λογική των ομολόγων αερίου είναι η εξής. Η κυβέρνηση θα εκδώσει άμεσα 12ετή ομόλογα στη βάση της αξίας που θα προκύψει από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Τα ομόλογα θα αγοραστούν από επενδυτές, τους οποίους μάλιστα έχει ήδη εντοπίσει ένας νέος επιστήμονας από το οικονομικό επιτελείο του κ. Λιλλήκα. Τα ομόλογα θα διατεθούν στη διεθνή αγορά και θα αποφέρουν άμεσα έσοδα ύψους 25δις. Από αυτά τα 25δις, τα 5 δις θα καλύψουν άμεσες ανάγκες που προκύπτουν από το δημοσιονομικό έλλειμμα, ενώ, τα άλλα 20δις θα δοθούν στις τράπεζες με τη συμφωνία να τα διαθέσουν σε δάνεια με επιτόκιο που να μην υπερβαίνει το 3% και κατά προτεραιότητα σε αναπτυξιακά έργα που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας! Απομένει φυσικά να μας εξηγήσει ο κ. Λιλλήκας πως θα βρει στο μεταξύ τους πόρους για να εξορύξει το αέριο και πως θα διατεθεί ούτως ώστε να αποβούν κερδοφόρα τα ομόλογα προς τους επενδυτές.

 Έτσι θα ζήσουμε εμείς καλά και οι επόμενες γενιές ακόμη καλύτερα…

Ο Γιάννης Νικολάου του ΡΙΚ ακούγοντας όλο αυτό το συλλογισμό στην αρχή αναθάρρησε αλλά στη συνέχεια του μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά επειδή η απορία σχηματίστηκε στο πρόσωπό του και ρώτησε, «καλά και τι θα κερδίσουν αυτοί που θα αγοράσουν τα ομόλογα?» Τότε ο φιλόδοξος υποψήφιος χωρίς να χάσει στιγμή την αυτοπεποίθησή του απάντησε «θα κερδίσουν από το επιτόκιο!»…

Δηλαδή ο Γιώργος Λιλλήκας και το επιτελείο του θεωρούν ότι οι διεθνείς αγορές θα τρέξουν να αγοράσουν κυπριακά ομόλογα φυσικού αερίου για να κερδίσουν από το επιτόκιο σε 12 χρόνια!

Αν ήταν εξάλλου τόσο ελκυστική επένδυση η έκδοση ομολόγων των φυσικών πόρων της κάθε χώρας γιατί μέχρι στιγμής δεν το έπραξαν άλλες χώρες διαθέτοντας με ομόλογα τους κατά πολύ πιο πλούσιους φυσικούς τους πόρους από τους δικούς μας.

Η συζήτηση εμένα προσωπικά μου θύμισε τον Γιώργο Λιλλήκα ως Υπουργό. Τότε που οι πομπώδεις διακηρύξεις ήταν το ψωμοτύρι του Υπουργείου του. Τότε που έκανε δημόσιους υπολογισμούς για εκατομμύρια κινέζους τουρίστες που θα έφερνε στο νησί η τουριστική του στρατηγική. Τότε που μιλούσε χωρίς κανένα σοβαρό σχεδιασμό στα συνέδρια των αποδήμων και περιέγραφε την Κύπρο ως μελλοντικό κέντρο υψηλής βιομηχανικής τεχνολογίας. Τότε που θα υπόγραφε δήθεν για πάρκα πληροφορικής με ινδούς. Τότε που μας παρουσίαζε τη συμφωνία με το Harvard ως παράρτημα του αμερικάνικου πανεπιστημίου στην Κύπρο και τόσα άλλα.

Μπορεί ο ίδιος να θεωρεί για τον εαυτό του ότι αποτελεί τον σωτήρα της Κύπρου αλλά, αν κάποιος αξιολογήσει την πολιτική του ιστορία θα τον κατατάξει ως ένα μέτριο υπουργό με πολύ μεγάλο στόμα μεν, αλλά εξαιρετικά χαμηλή απόδοση. Στο ίδιο ακριβώς επίπεδο κινείται και η πρόταση ομολόγων αερίου. Δεν είναι δηλαδή τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από λόγια και ομόλογα του αέρα!