Θεωρία συνομωσίας*

Με τον Σταυρό Μαλά γνωριστήκαμε πριν από οχτώ περίπου χρόνια στα πλαίσια ενός ευρωπαϊκού προγράμματος στο οποίο συμμετείχαμε εγώ εκ μέρους του Πανεπιστημίου Κύπρου και ο ίδιος εκ μέρους του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής. Τον Σταύρο Μαλά θα τον χαρακτήριζα ως ένα άνθρωπο που είναι καλός επιστήμονας, ευγενής, τίμιος και ευρωπαϊστής.

Η ανακοίνωση υπουργοποίησής του αρχικά με εξέπληξε καθώς είναι ένας άνθρωπος που αν και έχει πολιτική άποψη, είχε πολύ περιορισμένη πολιτική εμπλοκή και έδινε πάντα την εντύπωση πρωτίστως ενός γιατρού-ερευνητή. Εν τούτοις, έκρινα ότι η επιλογή του σε έναν τομέα στον οποίο κατείχε τις σχετικές γνώσεις λόγω επαγγέλματος, θα αποτελούσε συν για τη δημόσια υγεία.

Μετά από μερικούς μήνες και προτού καν ο Σ. Μαλάς προλάβει να δείξει τις ικανότητες του ως Υπουργός, έπεσε σαν βόμβα η ανακοίνωση του ονόματός του ως προεδρικού υποψηφίου του ΑΚΕΛ, πράγμα που μου προκάλεσε υποψίες. Υποψίες επειδή, γνωρίζοντάς τον, θεωρούσα ότι το «ατού» του ως προσωπικότητα ήταν ότι διατηρούσε πάντοτε μια κριτική στάση απέναντι στα κακώς έχοντα του τόπου και γι αυτό δε θα ήθελε να ταυτιστεί με μια εκ προοιμίου αποτυχημένη υποψηφιότητα ως συνέχεια μιας αποτυχημένης διακυβέρνησης, η οποία δεν είχε τα φόντα για να δημιουργήσει ευρύτερες συμμαχίες.

Σήμερα, δύο και πλέον μήνες μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του εκ μέρους του ΑΚΕΛ, είμαστε όλοι μάρτυρες της πιο υποτονικής προεδρικής υποψηφιότητας που παρουσιάστηκε ποτέ από κομματική παράταξη. Μέσα Σεπτεμβρίου και ενώ το πολιτικό σκηνικό έχει ήδη πάρει φωτιά με τα πολιτικά ζητήματα να παρουσιάζονται καυτά και με προεκτάσεις, το ΑΚΕΛ, προτιμά να διατηρεί τον υποψήφιό του στην αφάνεια διατηρώντας έτσι εξαιρετικά χαμηλή την αναγνωρισιμότητά του αλλά και άγνωστη την πολιτική προσωπικότητα του αντρός που προτείνει για Πρόεδρο της χώρας.

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις που έχουν δει μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας τον παρουσιάζουν να μην συγκεντρώνει καν τα ποσοστά του ΑΚΕΛ, την ίδια στιγμή που ο ανεξάρτητος υποψήφιος Γ. Λιλλήκας παρουσιάζεται να τον κερδίζει στον πρώτο γύρο. Οι δηλώσεις δε τον πρωτοκλασάτων στελεχών του ΑΚΕΛ φανερώνουν επίσης υπεκφυγή για την όποια ανάληψη ευθυνών σε σχέση με την έκβαση της εκστρατείας και το τελικό αποτέλεσμα. Σε ερώτηση του Γ. Παυλίδη του ΆΣΤΡΑ προς τον Ν. Κατσουρίδη την περασμένη Δευτέρα κατά πόσο ισχύουν τα δημοσιεύματα ότι αναλαμβάνει επικεφαλής της εκστρατείας, ο Ν. Κατσουρίδης μάλλον θα απογοήτευσε τον κόσμο του ΑΚΕΛ αφού, απάντησε ότι επικεφαλής είναι  ο ίδιος ο υποψήφιος και πως ο ρόλος του ιδίου είναι στο επικοινωνιακό μέρος όπου και θα βοηθήσει. Την επομένη ανακοινώθηκε ότι ο Σ. Μαλάς παραμένει στο Υπουργείο μέχρι και τα μέσα Οκτωβρίου πράγμα που συνοδεύτηκε από την προχθεσινή επίσημη εξαγγελία της υποψηφιότητάς του που έμοιαζε με μια βαρετή πρωινή σύσκεψη ακελικών στελεχών.

Η μέχρι στιγμής κατάσταση που δημιουργείται γύρω από την υποψηφιότητα Μαλά προκαλεί εύλογα ερωτηματικά σε σχέση με τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του ΑΚΕΛ. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το ΑΚΕΛ δεν επιθυμεί να δει τον ίδιο τον υποψήφιό του στο δεύτερο γύρο των εκλογών. Πιο τραβηγμένο φυσικά θα ήταν να ισχυριστεί κάποιος ότι ο κ. Μαλάς αποτελεί απλά την εικόνα συγκάλυψης πίσω από την οποία προωθείται ο Γ. Λιλλήκας. Ότι και αν ισχύει το βέβαιο είναι, ότι το ΑΚΕΛ έχει αποδείξει διαχρονικά ότι λειτουργεί με πρώτιστο του μέλημα το κομματικό συμφέρον. Δια της επαγωγής ένας σατανικός νους θα μπορούσε να καταλήξει στο εξής. Βέλτιστο σενάριο για το ΑΚΕΛ η εκλογή του Σ. Μαλά, πράγμα που φαντάζει υπό τις περιστάσεις αδύνατο. Δεύτερο καλύτερο σενάριο, η μη εκλογή του Ν. Αναστασιάδη, πράγμα που φαντάζει πιο εφικτό για τους ίδιους εάν το ΑΚΕΛ έχει τον ρυθμιστικό ρόλο σε περίπτωση που υπάρξει δεύτερος γύρος.

Τελικά, μήπως το ΑΚΕΛ από οδοστρωτήρας του Γ. Λιλλήκα καταλήγει να είναι ο κρυφός του άσσος; Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν στην πράξη αν το πιο πάνω αποτελεί σενάριο συνομωσίας ή ακόμα μια καταστροφική στρατηγική του ΑΚΕΛ και το απερχόμενου Προέδρου…