Το 2012 βρήκε τα μέλη και τους υποστηρικτές του ΔΗΣΥ σε κατάσταση ευφορίας. Τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα των Δημοτικών εκλογών αλλά και των Βουλευτικών του περασμένου Μαΐου δεν άφηναν πολλά περιθώρια για μεμψιμοιρία. Η προκήρυξη των εσωκομματικών διαδικασιών για την ανάδειξη της νέας ηγεσίας όμως, άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και η εσωστρέφεια άρχισε να προβάλλει επικίνδυνα. Αναμενόμενο είναι σε κάθε αντίστοιχη διαδικασία να δημιουργούνται εσωτερικές ομάδες στήριξης γύρω από κάθε υποψήφιο αλλά και να υπάρχει διάθεση για κριτική -κάποιες φορές εποικοδομητική, ορισμένες άλλες ανυπόστατη.
Η πολιτική ζωή φυσικά ούτε ξεκινά αλλά ούτε και τερματίζεται στις εσωκομματικές διαδικασίες του ΔΗΣΥ. Οι υποβαθμίσεις της οικονομίας, η κρίσιμη καμπή που διέρχεται το κυπριακό, η αυξημένη εγκληματικότητα και τα σοβαρά προβλήματα στους κρίσιμους τομείς της υγείας και των συγκοινωνιών απαιτούν σοβαρότητα και αποφασιστική αντιπολίτευση καθημερινά.
Η φιλελεύθερη παράταξη οφείλει να περάσει την εσωκομματική διαδικασία των εκλογών ως μέρος της καταστατικής διαδικασίας ανανέωσης και νομιμοποίησης της ηγεσίας της. Το ζητούμενο είναι μέσα σ’ αυτές τις τρεις εβδομάδες που ακολουθούν έως τότε, να μη χάσει κανείς το δάσος για το δέντρο. Το πολιτικό στοίχημα δεν τελειώνει τη 12η Φεβρουαρίου. Τη 12η επικυρώνεται η νέα ηγεσία από τα μέλη, τη 13η όμως, η πορεία προς την εξουσία συνεχίζεται και οι προσδοκίες είναι ανεβασμένες.
Το 2012 προμηνύεται να είναι ένα έτος δύσκολο πολιτικά. Όπως πολύ σωστά τονίζει και η Σώτη Τριανταφύλλου, σε περιόδους οικονομικής ύφεσης και γενικευμένης κρίσης ενισχύονται τα πολιτικά άκρα, η θρησκεία και οι θεωρίες συνωμοσίας. Μέσα σ’ ένα τέτοιο γενικευμένο περιβάλλον είναι που χρειάζονται αποφασιστικές και γενναίες ηγεσίες. Με σοβαρότητα για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις χωρίς να παρασύρονται από λαϊκισμό αλλά από τον απαραίτητο ρεαλισμό και τη διορατικότητα να σκεφτούν την επόμενη μέρα.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός και ο Πρόεδρός του έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής την ικανότητά τους να τοποθετούν το συλλογικό όφελος υπεράνω του προσωπικού ή κομματικού. Μ’ αυτή την αρχή είναι που κέρδισε την εκτίμηση πέρα από το δικό του πυρήνα ψηφοφόρων και ενός ολοένα και αυξανόμενου μεριδίου πολιτών, ειδικά ακομμάτιστων και ανένταχτων. Ο ΔΗΣΥ δεν έχει άλλη επιλογή από το να κινηθεί αποφασιστικά μπροστά χωρίς να επιτρέψει σε εσωκομματικές ίριδες να το πληγώσουν. Η 13η Φεβρουαρίου οφείλει να βρει τον καθένα και τη καθεμιά συνασπισμένους γύρω από τον κοινό στόχο που δε μπορεί να είναι άλλος από το να συμβάλουν ουσιαστικά στην προώθηση ενός εναλλακτικού μοντέλου ηγεσίας από το υφιστάμενο. Πιο ευρωπαϊκό, πιο αποφασιστικό, πιο σύγχρονο. Γι αυτό ΔΗΣΥ, μπροστά ολοταχώς!
Η πολιτική ζωή φυσικά ούτε ξεκινά αλλά ούτε και τερματίζεται στις εσωκομματικές διαδικασίες του ΔΗΣΥ. Οι υποβαθμίσεις της οικονομίας, η κρίσιμη καμπή που διέρχεται το κυπριακό, η αυξημένη εγκληματικότητα και τα σοβαρά προβλήματα στους κρίσιμους τομείς της υγείας και των συγκοινωνιών απαιτούν σοβαρότητα και αποφασιστική αντιπολίτευση καθημερινά.
Η φιλελεύθερη παράταξη οφείλει να περάσει την εσωκομματική διαδικασία των εκλογών ως μέρος της καταστατικής διαδικασίας ανανέωσης και νομιμοποίησης της ηγεσίας της. Το ζητούμενο είναι μέσα σ’ αυτές τις τρεις εβδομάδες που ακολουθούν έως τότε, να μη χάσει κανείς το δάσος για το δέντρο. Το πολιτικό στοίχημα δεν τελειώνει τη 12η Φεβρουαρίου. Τη 12η επικυρώνεται η νέα ηγεσία από τα μέλη, τη 13η όμως, η πορεία προς την εξουσία συνεχίζεται και οι προσδοκίες είναι ανεβασμένες.
Το 2012 προμηνύεται να είναι ένα έτος δύσκολο πολιτικά. Όπως πολύ σωστά τονίζει και η Σώτη Τριανταφύλλου, σε περιόδους οικονομικής ύφεσης και γενικευμένης κρίσης ενισχύονται τα πολιτικά άκρα, η θρησκεία και οι θεωρίες συνωμοσίας. Μέσα σ’ ένα τέτοιο γενικευμένο περιβάλλον είναι που χρειάζονται αποφασιστικές και γενναίες ηγεσίες. Με σοβαρότητα για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις χωρίς να παρασύρονται από λαϊκισμό αλλά από τον απαραίτητο ρεαλισμό και τη διορατικότητα να σκεφτούν την επόμενη μέρα.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός και ο Πρόεδρός του έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής την ικανότητά τους να τοποθετούν το συλλογικό όφελος υπεράνω του προσωπικού ή κομματικού. Μ’ αυτή την αρχή είναι που κέρδισε την εκτίμηση πέρα από το δικό του πυρήνα ψηφοφόρων και ενός ολοένα και αυξανόμενου μεριδίου πολιτών, ειδικά ακομμάτιστων και ανένταχτων. Ο ΔΗΣΥ δεν έχει άλλη επιλογή από το να κινηθεί αποφασιστικά μπροστά χωρίς να επιτρέψει σε εσωκομματικές ίριδες να το πληγώσουν. Η 13η Φεβρουαρίου οφείλει να βρει τον καθένα και τη καθεμιά συνασπισμένους γύρω από τον κοινό στόχο που δε μπορεί να είναι άλλος από το να συμβάλουν ουσιαστικά στην προώθηση ενός εναλλακτικού μοντέλου ηγεσίας από το υφιστάμενο. Πιο ευρωπαϊκό, πιο αποφασιστικό, πιο σύγχρονο. Γι αυτό ΔΗΣΥ, μπροστά ολοταχώς!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου