Δημοτικές χωρίς … το Δήμο;

Συνειδητά δεν επέλεξα να ασχοληθώ στα γραπτά μου με τις φετινές δημοτικές εκλογές. Πρώτο επειδή πιστεύω πως η αντικειμενικότητά μου σε σχέση με την ποιότητα και την επάρκεια των υποψηφίων θα ήταν θολωμένη μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα του καλοκαιριού, αλλά και ένεκα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η προσοχή στράφηκε αναπόφευκτα στην Ελλάδα και στην οικονομία. Έφτανε όμως απλά να παρακολουθήσω ορισμένες εκπομπές με υποψήφιους για να πεισθώ ότι έπρεπε να είχα ασχοληθεί περισσότερο. Γιατί; Επειδή πολύ απλά για άλλη μια φορά επιβεβαίωσα στον εαυτό μου αυτό που προσπαθώ εδώ και χρόνια να περάσω σε φίλους και συνεργάτες. Δηλαδή το πολύ απλό πως «δεν είναι όλοι το ίδιο». Στην πολιτική όπως και παντού υπάρχουν πολύ καλοί, μέτριοι και χείριστοι. Υπάρχουν πολιτικάντηδες, απατεώνες και άνθρωποι με γνώσεις και πηγαίο ενδιαφέρον. Θέλει λίγη πολιτική προπόνηση για να τους ξεχωρίζεις αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο.


Δυστυχώς όμως αντί αυτής της νοητικής πρόκλησης, ακούω από παντού συμπολίτες μας κάθε ηλικίας να παινεύονται με καμάρι ότι δε θα ψηφίσουν και πως κανείς δεν τους υποχρεώνει να το πράξουν. Πιστεύω ότι δεν είναι λόγω απαξίωσης. Οι πλείστοι είναι καθαρά λόγω αδιαφορίας. Η αδιαφορία είναι κακό πράγμα. Κακό χαρακτηριστικό για μια κοινωνία και δολοφονικό για ένα πολιτικό σύστημα. Είναι αυτή η ίδια η αδιαφορία η οποία οδήγησε στο Μαρί, η οποία συντήρησε ένα σωρό σκάνδαλα, ενθάρρυνε ατιμωρησία ενόχων, εξέλεξε ανίκανους, αδίκησε ικανούς και κράτησε τον τόπο μας πίσω.

Δεν προσπαθώ να πείσω κανένα πως με το που θα κατεβεί την Κυριακή στο εκλογικό κέντρο ότι θα αλλάξει τον κόσμο. Όχι, αλλά αν αυτή την εβδομάδα, ο καθένας και η καθεμιά από εμάς αφιερώσει μία ώρα για να ενημερωθεί για τους υποψήφιους στο δήμο και την κοινότητά του και σκεφτεί στη βάση πέντε ποιοτικών κριτηρίων και ψηφίσει κιόλας στη βάση αυτών, θα έχουμε σίγουρα μια καλύτερη τοπική αυτοδιοίκηση, καλύτερες γειτονιές και πιο όμορφες πόλεις.

Αξίζει τέλος μια ειδική μνεία για τις γυναίκες υποψήφιες. Όχι επειδή θεωρώ τις γυναίκες καλύτερες από τους άντρες αλλά επειδή είναι γεγονός πως στην πολιτική ζωή του τόπου μας το αρσενικό μονοπώλησε για δεκαετίες. Όπως έγραφα και πιο παλιά, για τη συλλογική κοινωνική συνείδηση η πολιτική εξακολουθεί να αποτελεί ένα κατά βάση ανδρικό χώρο. Η είσοδος των γυναικών στην πολιτική φαντάζει συνεπώς σαν μια παρέκκλιση. Ίσως γι αυτό το λόγο για δεκαετίες οι γυναίκες που το αποτολμούσαν το έκαναν στη βάση ανδρικών προτύπων.

Σ’ αυτές τις εκλογές παρατήρησα τις γυναίκες υποψήφιες αλλαγμένες, τουλάχιστον επικοινωνιακά. Τις είδα πιο θηλυκές. Με χαμόγελο, χωρίς κοστούμια αλλά με αυτοπεποίθηση και για το φύλο και για τις ικανότητές τους.

Αρκετές προχώρησαν και ένα βήμα παρακάτω. Όπως για παράδειγμα η κα Καυκαρίδου ανεξάρτητη υποψήφια στο Δήμο Αγλαντζιάς η οποία σε τηλεοπτική εκπομπή αναφέρθηκε χωρίς περιστροφές και με σοβαρότητα στο γεγονός του ότι εκτός από ικανή είναι και γυναίκα και υπάρχει ζήτημα υπο-αντιπροσώπευσης των γυναικών στην πολιτική ευρύτερα αλλά και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Το ίδιο και η κα Σιαξιατέ, υποψήφια δήμαρχος στο Δήμο Κερύνειας η οποία με ανακοίνωσή της έκλεισε τα στόματα των επικριτών της, γυρίζοντας σαν μπούμερανκ την «κρυφή κατηγορία» πως είναι γυναίκα και νέα στην ηλικία…

Σ’ αυτές τις εκλογές, θα ψηφίσω με ικανοποίηση τους καλύτερους και τις καλύτερες. Ο κόσμος μας δεν αλλάζει σε μια νύκτα αλλά σιγά-σιγά κάθε λεπτό. Την ερχόμενη Κυριακή το τρένο της αλλαγής κάνει μια σύντομη στάση έξω από τα σπίτια μας, ας μην το αφήσουμε έτσι απλά να περάσει.