Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

Για δυνατούς λύτες

Έκπληξη αλλά και πολλές θετικές αντιδράσεις προκάλεσε η πρόταση του Προέδρου του ΔΗΣΥ να αναλάβει πρωτοβουλίες και να επιχειρήσει διάλογο με κόμματα και φορείς της κοινωνίας για τον καθορισμό ορίου θητειών με συνταγματική νομοθετική τροποποίηση, για τις θέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, των βουλευτών, των Δημάρχων, αλλά και των δημοτικών συμβούλων. Καθώς επίσης και η πρόθεση για συζήτηση θέσπισης της οριζόντιας ψήφου, την αυτόματη εγγραφή ψηφοφόρων στον εκλογικό κατάλογο και την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψήφου.


Πιστεύω ότι δε θα ήταν υπερβολή να λεχθεί πως οι πιο πάνω προτάσεις συμβαδίζουν απόλυτα με τη νέα ηλεκτρονική εποχή αλλά και με τις επιταγές της κοινωνίας των πολιτών. Προσωπικά θα πρόσθετα και τον αυστηρό θεσμικό έλεγχο των εξόδων των προεκλογικών εκστρατειών και με όλα αυτά, αν ποτέ υλοποιηθούν, είμαι βέβαιη πως θα έχουμε ένα σύγχρονο πολιτικό σύστημα το οποίο και θα ανανεώνεται και θα λογοδοτεί.

Εν τούτοις όπως και με κάθε καινούρια και εκσυγχρονιστική πρόταση που χτυπάει κατεστημένα και σπάει στεγανά, προβλέπεται εντονότατη αντίδραση από το εσωτερικό όλων ανεξαίρετα των κομμάτων . Τα επιχειρήματα περί αντιδημοκρατικότητας θεσμικής ρύθμισης της ανανέωσης θα δίνουν και θα παίρνουν ενώ προβλέπω να αρχίσει και ένα μεγάλο παζάρι για απαλλαγή από την πρόνοια μιας πλειάδας κομματικών αξιωματούχων.

Προσωπικά θα συμφωνούσα με τη θέση πως η ανανέωση από μόνη της δε διασφαλίζει απαραίτητα και την πρόοδο, αλλά από την άλλη, στο κυπριακό πολιτικό σύστημα παρατηρείται σε ορισμένες περιπτώσεις μια έντονη μανία μονιμότητας η οποία στο τέλος της ημέρας φανερώνει μια «βαθιά συντηρητική συμπεριφορά» όπως είχε πει κάποτε και ο Κώστας Σημίτης.

Η ανανέωση στην πολιτική ζωή είναι υπόθεση που θα πρέπει να μας αφορά όλους παρόλο που, πολιτικά κόμματα και πολιτικοί ηγέτες φέρουν στους ώμους τους ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη για να σπρώχνουν την ανανέωση στο μακρο-επίπεδο της κοινωνίας.

Η ανανέωση σε πρόσωπα και εκλογικά συστήματα δε μπορεί βεβαίως να αποτελέσει τη θεραπεία για όλα τα δεινά της πολιτικής μας ζωής. Από την άλλη όμως, ότι δεν ανανεώνεται και δεν εξελίσσεται δημιουργεί κατεστημένα και όταν το δημόσιο εκλεγμένο αξίωμα μετατρέπεται σε μόνιμη θέση του δημοσίου, αυτά προκύπτουν αυτόματα.


Γι αυτό και ελπίζω πως κοινωνία των πολιτών και κομματικές βάσεις θα υιοθετήσουν και θα σπρώξουν δυναμικά προτάσεις όπως τις πιο πάνω ως ένα σύνολο θεσμικών μεταρρυθμίσεων το οποίο, σε συνδυασμό και με ένα υγιές πολιτικό σύστημα θα συμβάλλει στην πρόοδο της κοινωνίας.


Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές ανέδειξαν πολλά και ενδιαφέροντα νέα στοιχεία στην εκλογική συμπεριφορά των κυπρίων. Από τα πλέον σημαντικά ήταν οι ήττες των μακρά υπηρετούντων υποψηφίων, βλ. Πέτρου, Ηλιοφώτου, Χατζηλοίζου, Παυλίδης, Ττοφιάς, το μεγάλο ποσοστό της αποχής, η ανεξαρτητοποίηση μεγάλου αριθμού ψηφοφόρων από τις κομματικές επιλογές, η πρωτιά νέων ανθρώπων στα δημοτικά συμβούλια αστικών δήμων και η υψηλή εκλεξιμότητα γυναικών επίσης στα δημοτικά συμβούλια. Αλλά ως πιο ενδιαφέρον στοιχείο κρατώ το ότι σπάζει επιτέλους η πολιτική της αριθμητικής. Στις εκλογές 1+1 δεν κάνει απαραίτητα 2. Αυτό μπορεί να προκαλεί πανικό σε ορισμένους ή χαμόγελα αισιοδοξίας σε κάποιους άλλους. Το σίγουρο είναι πως αποτελεί τεράστια πρόκληση για όσους εν δυνάμει υποψήφιους Προέδρους έχουν την πολιτική σκέψη και τόλμη να ανταποκριθούν με συνέπεια στις ανάγκες της κοινωνίας της σύγχρονης Κύπρου. Τα συμπεράσματα δικά σας και ο γρίφος για δυνατούς υποψήφιους…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου