Η διαχείριση του πορίσματος Πολυβίου για τον Πρόεδρο και την κυβέρνηση ήταν περισσότερο καταστροφική και από τη διαχείριση που είχε κάνει τον περασμένο Ιούλιο αμέσως μετά την έκρηξη στο Μαρί. Η δειλία αποτελεί τελικά το κεντρικό χαρακτηριστικό της πολιτικής του προσωπικότητας αλλά και της πολιτικής του πορείας. Κάθε φορά που είχε να διαχειριστεί μια περίπλοκη και σοβαρή κατάσταση ή που κατέληγε σε διφορούμενες αποφάσεις (σχέδιο Ανάν) ή που δεν αποφάσιζε (Μαρί) ή που άφηνε την κατάσταση να φτάσει στο απροχώρητο για να αποφασίσει το ..αυτονόητο (Μολέσκης, Κίτας κλπ). Δυστυχώς για τον ίδιο, μεγαλύτερο πρόβλημα δεν του έχουν προκαλέσει τόσο οι αποφάσεις του αλλά η ανικανότητά του να αποφασίσει. Σήμερα μοιάζει να είναι ο Πρόεδρος που έβαλε σκοπό να επιβεβαιώσει όλους τους νόμους του Μέρφι. Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά θα πάει, και του πάνε όλα! Οικονομία, κυπριακό, σκάνδαλα, Μαρί, πόρισμα, αδυναμία συνεργασίας με άλλες παρατάξεις.
Στον πολιτικό του κατήφορο συμπαρασύρει μαζί του το ΑΚΕΛ, τα στελέχη και τους υπουργούς του οι οποίοι αναγκάστηκαν (εκτός και αν τα πιστεύουν κιόλας πράγμα που το κάνει χειρότερο) να υπερασπίζονται ανοησίες για να ικανοποιήσουν την προσωπική φιλοδοξία του Προέδρου και ορισμένων της ομήγυρής του οι οποίοι αρνούνται να δουν τη μύτη τους. Ο ίδιος δε φαίνεται να συνειδητοποιεί ούτε στο ελάχιστο την τεράστια ευθύνη που τον βαραίνει. Αντίθετα, κάθε φορά που θα νιώσει έστω και ένα σκίρτημα αμφιβολίας κατεβαίνει σε κάποιο στημένο κομματικό πανηγύρι για να αγαλλιάσει με λίγο χειροκρότημα και κάμποσα επιφωνήματα.
Η πραγματικότητα είναι πως ο Χριστόφιας είναι γαντζωμένος στην προεδρική καρέκλα, χωρίς να χαίρει της εκτίμησης της πλειοψηφίας των πολιτών οι οποίοι τον έχουν απαξιώσει. Ο Δ. Χριστόφιας είναι για άλλη μια φορά δέσμιος του μικρού πολιτικού του αναστήματος, ενώ έχει πάρει διαζύγιο με την πραγματικότητα. Η πιο πρόσφατη του πολιτική πράξη με τον διορισμό του Πόλυ Πολυβίου του έδωσε το τελικό ράπισμα. Ο Πρόεδρος με το μηδενικό πολιτικό κεφάλαιο απλά κλείστηκε στη συνέχεια στον πύργο του προεδρικού. Δε βρήκε ούτε την δύναμη ή ίσως και να μην ένιωσε καν την ανάγκη να απευθυνθεί στον κυπριακό λαό για να δώσει τις όποιες εξηγήσεις. Παρά μόνο μάζεψε τους υπουργούς στην κουζίνα του για να του δηλώσουν πίστη και υποταγή. Έβγαλε και ανακοίνωση η κα Αντωνιάδου εκ μέρους των ΕΔΗ ότι δε δέχεται το πόρισμα (sic) και καθάρισε.
Οι υπουργοί – προσωπικότητες «ευρείας αποδοχής» που διορίστηκαν ή επαναδιορίστηκαν πριν δύο μόλις μήνες συνεπικουρούν το όλο πολιτικό θέατρο με δική τους αποκλειστική ευθύνη. Το υπουργικό διόρισε τον κ. Πόλυ Πολυβίου και το ίδιο αποφάσισε ότι δε δέχεται το πόρισμά του. Παγκόσμια πρωτοτυπία! Αυτή τη φορά δυστυχώς δε βρέθηκε ούτε ένας που να κάνει τη διαφορά. Κανένας δεν πήγε στην οικία του Προέδρου και να πει το αυτονόητο, ότι δηλαδή έστω και αν θεωρεί ότι το πόρισμα έγινε για σκοπιμότητες, πως εκείνοι τον διόρισαν και στο κάτω-κάτω αν ήταν και αυτό ακόμα μια λάθος επιλογή ότι και πάλι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Από τις πλέον τραγικές πολιτικές φιγούρες ο Κίκης Καζαμίας, ο άνθρωπος που είχε το πολιτικό ανάστημα να διαφωνήσει δημόσια και να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια όταν Πρόεδρος ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος, σήμερα επέτρεψε στον Πρόεδρο που τον έφερε άρον-άρον από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο να τον κάνει ρεζίλι.
Δήλωνε ο κ. Καζαμίας τότε το 2004, ''ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν είναι κομματάρχης, πάνω απ' όλα εκτός από Κύπριος πολίτης με συναισθήματα, είναι πρωτίστως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στις έγνοιες του έπρεπε να βρίσκεται πάντοτε και η πρόβλεψη για την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος στις σχέσεις των πολιτικών δυνάμεων του ναι ή του όχι''. Σωστός κ. Υπουργέ, ο [Δημήτρης Χριστόφιας] δεν είναι κομματάρχης, πάνω απ' όλα εκτός από Κύπριος πολίτης με συναισθήματα, είναι πρωτίστως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στις έγνοιες του έπρεπε να βρίσκεται πάντοτε και η πρόβλεψη για την επόμενη μέρα του, τον διχασμό και την πόλωση που θα επικρατούσε για την οποία φέρει την κύρια ευθύνη.
Αλλά τι τα λέμε τώρα… Εμπρός! Όλοι πίσω στο μαντρί! Για το κόμμα που έχει πάντα δίκιο, ακόμα κι όταν έχει άδικο- ιδίως - όταν έχει άδικο.
Στον πολιτικό του κατήφορο συμπαρασύρει μαζί του το ΑΚΕΛ, τα στελέχη και τους υπουργούς του οι οποίοι αναγκάστηκαν (εκτός και αν τα πιστεύουν κιόλας πράγμα που το κάνει χειρότερο) να υπερασπίζονται ανοησίες για να ικανοποιήσουν την προσωπική φιλοδοξία του Προέδρου και ορισμένων της ομήγυρής του οι οποίοι αρνούνται να δουν τη μύτη τους. Ο ίδιος δε φαίνεται να συνειδητοποιεί ούτε στο ελάχιστο την τεράστια ευθύνη που τον βαραίνει. Αντίθετα, κάθε φορά που θα νιώσει έστω και ένα σκίρτημα αμφιβολίας κατεβαίνει σε κάποιο στημένο κομματικό πανηγύρι για να αγαλλιάσει με λίγο χειροκρότημα και κάμποσα επιφωνήματα.
Η πραγματικότητα είναι πως ο Χριστόφιας είναι γαντζωμένος στην προεδρική καρέκλα, χωρίς να χαίρει της εκτίμησης της πλειοψηφίας των πολιτών οι οποίοι τον έχουν απαξιώσει. Ο Δ. Χριστόφιας είναι για άλλη μια φορά δέσμιος του μικρού πολιτικού του αναστήματος, ενώ έχει πάρει διαζύγιο με την πραγματικότητα. Η πιο πρόσφατη του πολιτική πράξη με τον διορισμό του Πόλυ Πολυβίου του έδωσε το τελικό ράπισμα. Ο Πρόεδρος με το μηδενικό πολιτικό κεφάλαιο απλά κλείστηκε στη συνέχεια στον πύργο του προεδρικού. Δε βρήκε ούτε την δύναμη ή ίσως και να μην ένιωσε καν την ανάγκη να απευθυνθεί στον κυπριακό λαό για να δώσει τις όποιες εξηγήσεις. Παρά μόνο μάζεψε τους υπουργούς στην κουζίνα του για να του δηλώσουν πίστη και υποταγή. Έβγαλε και ανακοίνωση η κα Αντωνιάδου εκ μέρους των ΕΔΗ ότι δε δέχεται το πόρισμα (sic) και καθάρισε.
Οι υπουργοί – προσωπικότητες «ευρείας αποδοχής» που διορίστηκαν ή επαναδιορίστηκαν πριν δύο μόλις μήνες συνεπικουρούν το όλο πολιτικό θέατρο με δική τους αποκλειστική ευθύνη. Το υπουργικό διόρισε τον κ. Πόλυ Πολυβίου και το ίδιο αποφάσισε ότι δε δέχεται το πόρισμά του. Παγκόσμια πρωτοτυπία! Αυτή τη φορά δυστυχώς δε βρέθηκε ούτε ένας που να κάνει τη διαφορά. Κανένας δεν πήγε στην οικία του Προέδρου και να πει το αυτονόητο, ότι δηλαδή έστω και αν θεωρεί ότι το πόρισμα έγινε για σκοπιμότητες, πως εκείνοι τον διόρισαν και στο κάτω-κάτω αν ήταν και αυτό ακόμα μια λάθος επιλογή ότι και πάλι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Από τις πλέον τραγικές πολιτικές φιγούρες ο Κίκης Καζαμίας, ο άνθρωπος που είχε το πολιτικό ανάστημα να διαφωνήσει δημόσια και να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια όταν Πρόεδρος ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος, σήμερα επέτρεψε στον Πρόεδρο που τον έφερε άρον-άρον από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο να τον κάνει ρεζίλι.
Δήλωνε ο κ. Καζαμίας τότε το 2004, ''ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν είναι κομματάρχης, πάνω απ' όλα εκτός από Κύπριος πολίτης με συναισθήματα, είναι πρωτίστως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στις έγνοιες του έπρεπε να βρίσκεται πάντοτε και η πρόβλεψη για την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος στις σχέσεις των πολιτικών δυνάμεων του ναι ή του όχι''. Σωστός κ. Υπουργέ, ο [Δημήτρης Χριστόφιας] δεν είναι κομματάρχης, πάνω απ' όλα εκτός από Κύπριος πολίτης με συναισθήματα, είναι πρωτίστως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στις έγνοιες του έπρεπε να βρίσκεται πάντοτε και η πρόβλεψη για την επόμενη μέρα του, τον διχασμό και την πόλωση που θα επικρατούσε για την οποία φέρει την κύρια ευθύνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου