Η επομένη των Πρυτανικών Εκλογών*

«Η αβεβαιότητα άλλωστε, είναι η ομορφιά των εκλογών», έγραφε στον επίλογο των προγραμματικών του θέσεων ένας εκ των υποψηφίων για τις Πρυτανικές εκλογές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Όντως, η ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων των Πρυτανικών εκλογών στις 10 Νοεμβρίου άφησε άφωνους πολλούς. Η έκπληξη από τη σαρωτική νίκη του καθηγητή Κωνσταντίνου Χριστοφίδη στο αξίωμα του Πρύτανη, αλλά και στη συνέχεια η επικράτηση στα αξιώματα των Αντιπρυτάνεων, δύο υποψηφίων των οποίων οι υποψηφιότητες φάνταζαν εκ πρώτης όψεως ως «αουτσάιντερ», συζητήθηκε και σίγουρα θα συνεχίσει να επανέρχεται ως αναφορά και ως παράδειγμα σε ανάλογες αναμετρήσεις στο μέλλον.

Οι Πρυτανικές εκλογές του 2010 συγκέντρωσαν ίσως τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων από κάθε άλλη φορά. Τέσσερεις υποψηφιότητες κατατέθηκαν για το αξίωμα του Πρύτανη και άλλες έξι για τις δύο θέσεις Αντιπρυτάνεων. Το χρονικό διάστημα το οποίο μεσολάβησε από την επίσημη έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας μέχρι και το τελευταίο βράδυ που ολοκληρώθηκαν οι διαδικτυακές κυρίως εκστρατείες των υποψηφίων, η Πανεπιστημιακή κοινότητα, άκουσε πάρα πολλά. Έγινε δέκτης παραπόνων, καταγγελιών, κατηγοριών αλλά και δέκτης θέσεων, προτάσεων και ιδεών.

Το αποτέλεσμα των εκλογών για το ίδιο το Πανεπιστήμιο;
Μάλλον δύσκολο να προβλεφθεί από τώρα. Η νέα Πρυτανεία σίγουρα δεν αποτελείται από οποιοδήποτε «αναμενόμενο συνδυασμό» και καμιά Φοιτητική Παράταξη δεν αναδείχθηκε ως η απόλυτη νικήτρια των εκλογών. Η συγκατοίκηση ενός Πρύτανη που υποστηρίκτηκε από τη Φοιτητική Παράταξη Πρωτοπορία, ενός Αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων που εκλέγηκε μη έχοντας τη στήριξη οποιασδήποτε φοιτητικής παράταξης και ενός Αντιπρύτανη Διεθνών Σχέσεων, Οικονομικών και Διοίκησης που εκλέγηκε με τη στήριξη της Φοιτητικής Παράταξης της Προοδευτικής, συνθέτουν μια Πρυτανεία η οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει την «ιδιαιτερότητά της» ως πλεονέκτημα. Να αξιοποιήσει τις «διαφορές» της, μετατρέποντάς τες σε εικόνα συναίνεσης, στέλλοντας έτσι ένα ισχυρό μήνυμα προς όλους τους πολιτικούς χώρους ότι το Πανεπιστήμιο Κύπρου πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι ένα αυτόνομο ακαδημαϊκό ίδρυμα το οποίο, έχει αποκτήσει πλέον την κρίσιμη μάζα από κάθε άποψη, μαζί και ένα νομπελίστα, για να μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις μια θέση ανάμεσα στα μεγάλα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Αυτό το οποίο χρειάζεται, είναι η νέα ηγεσία του Πανεπιστημίου να διοικήσει όχι διαχειριστικά αλλά με όραμα, με στόχους υψηλούς και μετρήσιμους και με το βλέμμα στραμμένο στο Πανεπιστήμιο Κύπρου του 2020. Άλλωστε, η ομορφιά των πανεπιστημίων, είναι το απρόβλεπτο του μέχρι που μπορούν να φτάσουν. Επειδή η σκέψη, η γνώση και η καινοτομία δεν έχουν όρια.