Απόσπασμα από το ρεπορτάζ της Κατερίνας Ηλιάδη στην εφημ Πολίτης 6-9-2016
Από την πλευρά της, η Ξένια Κωνσταντίνου, πολιτικός επιστήμονας και πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ, ανέφερε στην ίδια εκπομπή ότι δεν πρέπει κανείς να περιμένει να ωριμάσει η κοινωνία για να ανοίξει αυτού του είδους τα θέματα. «Ένα θέμα ξεκινάς να το συζητάς ακριβώς για να οδηγήσεις τις συνθήκες να ωριμάσουν, ούτως ώστε σε κάποια φάση να είναι σε θέση η κοινωνία και η πολιτεία, να λάβει μία απόφαση σε σχέση με αυτό» είπε. Οπότε, συνέχισε, δεν πιστεύω ότι πρέπει να περιμένουμε να ωριμάσει η κοινωνία για να συζητήσουμε ένα θέμα, το οποίο συζητείται σε δυτικές ευρωπαϊκές κοινωνίες και, μάλιστα, κάποιες εξ’ αυτών έχουν ήδη προχωρήσει και έχουν νομοθετήσει σχετικά. Θεωρώ ότι είναι φυσιολογικό να έχει αυτή τη θέση η Εκκλησία, σημείωσε, αλλά το θέμα είναι ποια θέση έχουν η κοινωνία των πολιτών και η επιστήμη, αλλά και η ίδια η πολιτεία. «Δηλαδή, το ίδιο το κράτος, με ποιο τρόπο, θα πρέπει να λαμβάνει τις αποφάσεις του. Κατά τη δική μου άποψη, θα πρέπει να τις λαμβάνει έχοντας κατά νου τον ίδιο τον πολίτη και τα δικαιώματά του. Οπότε, εάν το δικαίωμα στη ζωή, είναι δικαίωμα ή είναι καθήκον, είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να απαντήσει η ίδια η πολιτεία. Δεν θα πρέπει να αποφασίζει η πολιτεία στη βάση του τι πιστεύει η Εκκλησία σε σχέση με αυτό το ζήτημα» συμπλήρωσε. Αυτό το θέμα, συνέχισε, έχει λεπτές διαστάσεις, έχει διαστάσεις που δεν μπορούν να απαντηθούν εύκολα, δηλαδή ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με την ελεύθερη βούληση του ατόμου. «Ποιος μπορεί πραγματικά να διαπιστώσει ότι είναι όντως αποτέλεσμα ελεύθερης και ανεπηρέαστης βούλησης η επιθυμία, για παράδειγμα, να τερματίσει κάποιος τη ζωή του, επειδή θέλει να πεθάνει με αξιοπρέπεια, επειδή θέλει το δικαίωμα του στο θάνατο να το καθορίσει ο ίδιος; Δεν είναι ένα εύκολο ζήτημα. Όμως, θα πρέπει κάποια στιγμή να θέσουμε τα ζητήματα πάνω στη βάση των ατομικών δικαιωμάτων. Και αν είναι θέμα ατομικού δικαιώματος, η ίδια η Ευρωπαϊκή Σύμβαση κατοχυρώνει ως πρώτο δικαίωμα, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Οπόταν, εάν κάποιο άτομο, αυτή τη στιγμή, με ελεύθερη βούληση αποφασίζει ότι θέλει να πεθάνει με αξιοπρέπεια, διερωτώμαι, εμείς ως πολιτεία δεν πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ρυθμίσουμε αυτό το ζήτημα» αναρωτήθηκε η κα Κωνσταντίνου.
Ολόκληρο το κείμενο εδώ:
http://politis.com.cy/article/ine-atomiko-dikeoma-i-efthanasia-skepsis-me-aformi-to-thanato-veliou#.V86adK4wWLo.twitter
Από την πλευρά της, η Ξένια Κωνσταντίνου, πολιτικός επιστήμονας και πρόεδρος της ΓΟΔΗΣΥ, ανέφερε στην ίδια εκπομπή ότι δεν πρέπει κανείς να περιμένει να ωριμάσει η κοινωνία για να ανοίξει αυτού του είδους τα θέματα. «Ένα θέμα ξεκινάς να το συζητάς ακριβώς για να οδηγήσεις τις συνθήκες να ωριμάσουν, ούτως ώστε σε κάποια φάση να είναι σε θέση η κοινωνία και η πολιτεία, να λάβει μία απόφαση σε σχέση με αυτό» είπε. Οπότε, συνέχισε, δεν πιστεύω ότι πρέπει να περιμένουμε να ωριμάσει η κοινωνία για να συζητήσουμε ένα θέμα, το οποίο συζητείται σε δυτικές ευρωπαϊκές κοινωνίες και, μάλιστα, κάποιες εξ’ αυτών έχουν ήδη προχωρήσει και έχουν νομοθετήσει σχετικά. Θεωρώ ότι είναι φυσιολογικό να έχει αυτή τη θέση η Εκκλησία, σημείωσε, αλλά το θέμα είναι ποια θέση έχουν η κοινωνία των πολιτών και η επιστήμη, αλλά και η ίδια η πολιτεία. «Δηλαδή, το ίδιο το κράτος, με ποιο τρόπο, θα πρέπει να λαμβάνει τις αποφάσεις του. Κατά τη δική μου άποψη, θα πρέπει να τις λαμβάνει έχοντας κατά νου τον ίδιο τον πολίτη και τα δικαιώματά του. Οπότε, εάν το δικαίωμα στη ζωή, είναι δικαίωμα ή είναι καθήκον, είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να απαντήσει η ίδια η πολιτεία. Δεν θα πρέπει να αποφασίζει η πολιτεία στη βάση του τι πιστεύει η Εκκλησία σε σχέση με αυτό το ζήτημα» συμπλήρωσε. Αυτό το θέμα, συνέχισε, έχει λεπτές διαστάσεις, έχει διαστάσεις που δεν μπορούν να απαντηθούν εύκολα, δηλαδή ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με την ελεύθερη βούληση του ατόμου. «Ποιος μπορεί πραγματικά να διαπιστώσει ότι είναι όντως αποτέλεσμα ελεύθερης και ανεπηρέαστης βούλησης η επιθυμία, για παράδειγμα, να τερματίσει κάποιος τη ζωή του, επειδή θέλει να πεθάνει με αξιοπρέπεια, επειδή θέλει το δικαίωμα του στο θάνατο να το καθορίσει ο ίδιος; Δεν είναι ένα εύκολο ζήτημα. Όμως, θα πρέπει κάποια στιγμή να θέσουμε τα ζητήματα πάνω στη βάση των ατομικών δικαιωμάτων. Και αν είναι θέμα ατομικού δικαιώματος, η ίδια η Ευρωπαϊκή Σύμβαση κατοχυρώνει ως πρώτο δικαίωμα, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Οπόταν, εάν κάποιο άτομο, αυτή τη στιγμή, με ελεύθερη βούληση αποφασίζει ότι θέλει να πεθάνει με αξιοπρέπεια, διερωτώμαι, εμείς ως πολιτεία δεν πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ρυθμίσουμε αυτό το ζήτημα» αναρωτήθηκε η κα Κωνσταντίνου.
Ολόκληρο το κείμενο εδώ:
http://politis.com.cy/article/ine-atomiko-dikeoma-i-efthanasia-skepsis-me-aformi-to-thanato-veliou#.V86adK4wWLo.twitter
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου