Η «βουλή του νότου» και η υποκρισία μας*

Έχουν περάσει ήδη περίπου δεκαπέντε μέρες από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ σε σχέση με τις καλές του υπηρεσίες στην Κύπρο και η πολιτική μας ηγεσία συνεχίζει να συμπεριφέρεται όπως που να μην έγινε τίποτα. Ορισμένοι μάλιστα έχουν βρει και «τρωτό σημείο» για να καλύψουν τη δειλία τους με τον στημένο πατριωτισμό τους.


Για παράδειγμα πολλή φιλολογία αναλώθηκε στο θέμα της λεγόμενης «βουλής του νότου» πράγμα βεβαίως που δεν υπάρχει στην έκθεση. Αυτό που η έκθεση αναφέρει είναι ότι την άνοιξη υπάρχουν προγραμματισμένες εκλογές στην Τουρκία και στο νότιο μέρος του νησιού. Φυσικά, ακόμα και αυτή η αναφορά είναι σίγουρα πολύ ατυχής αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που τα Η.Ε., ξένες πρεσβείες και διπλωμάτες χρησιμοποιούν τη γεωγραφία σε μια προσπάθεια να «προσπεράσουν» πολιτικά ζητήματα. Ελπίζουμε πάντως ότι ο Γ.Γ. στο μέλλον θα είναι πολύ πιο προσεκτικός για να μη δίνει αφορμή σε λαϊκιστές βορρά και νότου να σηκώνουν παντιέρα και να παρασύρουν τον κόσμο σε ανούσιες συζητήσεις για να καλύψουν πίσω από αυτές την ανυπαρξία θέσεων και την έλλειψη πολιτικής τόλμης που τους διακρίνει.

Επαναλαμβάνουμε όμως ότι ο Γ.Γ. στην έκθεση του υπογραμμίζει ουσιαστικά δύο πράγματα. Πρώτο, ότι ο Γενάρης του 2011 και η επόμενη του συνάντησή με Χριστόφια και Έρογλου αποτελεί καταληκτική ημερομηνία για να παρουσιάσουν οι δύο ηγέτες -σε πρώτη φάση- πρακτικές εισηγήσεις σε σχέση με το πως θα μπορούσαν να ξεπεραστούν τα ζητήματα στα οποία σήμερα δεν παρουσιάζεται καμιά σύγκλιση (εδαφικό, περιουσιακό, εγγυήσεις). Δεύτερο, ότι αναμένεται από τους δύο ηγέτες να προσπαθήσουν να καλλιεργήσουν θετικό κλίμα στην κοινή γνώμη σε σχέση με τα οφέλη που συνεπάγονται για τους πολίτες από μία αμοιβαία αποδεκτή διευθέτηση.

Πως θα αντιδράσει η πλευρά μας; Πάλι θα κάνουμε ότι δεν καταλάβαμε; Πάλι θα βρεθούμε σε φάση άρνησης για το τι συμβαίνει γύρω μας; Το έχουμε ξανακάνει βεβαίως και δε συνέβηκε κάτι τραγικό. Αλλά, αν ισχύουν οι φήμες που μεταδίδουν φίλοι από τον βορρά, ότι δηλαδή γίνονται σκέψεις να μετονομαστεί η ψευδο-δημοκρατία «Τ.Δ.Β.Κ» σε τουρκικό κρατίδιο Κύπρου, προετοιμαζόμενοι δήθεν για τη συνολική λύση, ή αν ανοίξουν ορισμένα λιμάνια όπως ήταν η επίσημη τουρκική θέση που κατατέθηκε το 2006 ή ακόμα αν κατατεθεί ξανά επίσημα η πρόταση που έγινε από τουρκοκύπριους επιχειρηματίες για την Αμμόχωστο (για την οποία οι αμμοχωστιανοί ενημερώθηκαν μετά που την απέρριψε ο κ. Γαλανός λόγω έλλειψης λέει καλής διάθεσης από την τουρκοκυπριακή πλευρά) τέτοιες απλές ενέργειες είναι αρκετές για να ανεβάσουν ακόμη περισσότερο την εικόνα της Τουρκίας διεθνώς.

Τότε εμείς τι θα κάνουμε; Θα φωνάζουμε για επικοινωνιακά παιχνίδια; Μα όλη η διπλωματία είναι ένα παιχνίδι στηριγμένο στην επικοινωνία. Αλήθεια, έκανε κανένας τον κόπο να επισκεφθεί τις ιστοσελίδες των Υπουργείων Εξωτερικών Κύπρου και Τουρκίας από το 2006; Σας προκαλώ να τις επισκεφθείτε και να τις μελετήσετε όσο γίνεται πιο αντικειμενικά. Οι μεν Τούρκοι παρουσιάζονται να κάνουν προτάσεις η δε Κυπριακή Δημοκρατία να κάνει δηλώσεις. Τα δύο έχουν μια βασική διαφορά. Οι προτάσεις φανερώνουν καλή πρόθεση, τόλμη και ειλικρίνεια, οι δηλώσεις από την άλλη δείχνουν ανεπάρκεια όταν δε συνοδεύονται και από εισηγήσεις.

Οπότε, ας αποφασίσουμε. Αν θέλουμε το κυπριακό να «κλείσει» λίγο πολύ αναγνωρίζοντας τα σημερινά δεδομένα τότε ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο και ας μην παριστάνουμε και τα αδικημένα όταν σιγά σιγά κερδίζει προνόμια η «Τ.Δ.Β.Κ.». Αν από την άλλη θέλουμε να λύσουμε το κυπριακό με μια συμφωνημένη διευθέτηση τότε, ας συζητήσει η πολιτική ηγεσία αν μη τι άλλο με ποια μεθοδολογία θα συμφωνήσει τις συγκλήσεις και ποια στρατηγική θα ακολουθήσει η πλευρά μας μέχρι τον Ιανουάριο. Ο χρόνος είναι ελάχιστος και η πρόκληση μεγάλη.