Θουκυδίδης: disqualified! *

«Το συμπόσιο, σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας, διοργανώθηκε την Περασμένη Παρασκευή και Σάββατο στη Λευκωσία (…) από τον Όμιλο Ιστορικού Διαλόγου και έρευνας και είχε θέμα: «τι σημαίνει να σκέφτεσαι ιστορικά: έξι χρόνια μετά». Προφανώς υπονοώντας έξι χρόνια μετά το σχέδιο Ανάν και το δημοψήφισμα.» …

Το πιο πάνω αποτελεί μέρος της εισαγωγής δημοσιεύματος στη ΣΗΜΕΡΙΝΗ 10/05 και είναι ένα από τα πιο φαιδρά και αστεία δημοσιεύματα που έχω δει φέτος.

Το ρεπορτάζ διάνθισαν με δηλώσεις τους η κα Σεμελίδου (Πρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ) αλλά και ο κ. Ταλιαδώρος (Πρόεδρος ΑΛΛΑΓΗΣ), οι οποίοι όταν κλήθηκαν να σχολιάσουν το γεγονός η μεν πρώτη είπε: «δεν είναι δυνατόν να μιλούμε για καταγραφή της ιστορίας έξι χρόνια μετά, ενώ γνωρίζουμε ότι θα πρέπει για να γίνει αυτό να περάσουν κάποιες δεκαετίες» (!). Ο δεύτερος πιο λάβρος είπε: «η καταγραφή της ιστορίας δε γίνεται έξι χρόνια μετά, αλλά 50 ίσως και 60 χρόνια μετά τα γεγονότα, και αυτό δείχνει ότι το συνέδριο δεν είναι ιστορικού περιεχομένου, αλλά καθαρά πολιτικού, το οποίο θέλει να προωθήσει συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις» (!).
Μιλάμε για το γέλιο της αρκούδας. Επειδή, οι δύο κατά τα άλλα έγκριτοι συνδικαλιστές, η κα Σεμελίδου και ο κ. Ταλιαδώρος (ο τελευταίος μάλιστα με σπουδές στην ιστορία και θεωρητικά σε θέση να εξετάζει και να διασταυρώνει πηγές) έκτισαν τα επιχειρήματά τους πάνω σε μια εκτός πραγματικότητας διαπίστωση.
Αν κανείς μπει στον κόπο να βρει την ανακοίνωση των διοργανωτών του συμποσίου μπορεί να διαβάσει τα εξής: «Ο Όμιλος Ιστορικού Διάλογου και Έρευνας έθεσε τις βάσεις μιας ζωντανής και πρωτοποριακής συζήτησης σχετικά με τη διδασκαλία της ιστορίας οργανώνοντας το πρώτο του συνέδριο στην Κύπρο. Τώρα, έξι χρόνια μετά, ο ΟΙΔΕ θα ξανασυζητήσει την έννοια της κατανόησης της ιστορίας και την σχέση που έχει με την διδασκαλία της ιστορίας σε ένα διεθνές συμπόσιο με τον τίτλο «Τι Σημαίνει να σκεφτόμαστε ιστορικά: 6 χρόνια μετά».

Άνθρακες ο θησαυρός! Το «έξι χρόνια μετά» αναφέρεται στα έξι χρόνια που πέρασαν από το πρώτο συνέδριο του ομίλου υπό τον τίτλο «Τι σημαίνει να σκέφτομαι ιστορικά». Επίσης ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι πριν 6 χρόνια δηλαδή το 2004, εκτός από το συνέδριο του ομίλου και το δημοψήφισμα, η χώρα μας εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διεξήχθησαν οι πρώτες ευρωεκλογές, έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Μαδρίτη, η εθνική Ελλάδος πήρε το ευρωπαϊκό και επανεκλέγηκε ο Κουφούορ πρόεδρος της Γκάνας. Αυτά είναι απλά μερικά από τα γεγονότα που συνέβησαν πριν 6 χρόνια.
Δεύτερο, για να προχωρήσουμε και λίγο στο ακαδημαϊκό και στη συνέχεια στο πολιτικό μέρος της συζήτησης, θέλω να ενημερώσω τους δύο εκπαιδευτικούς ότι πουθενά στη βιβλιογραφία δε βρήκα αναφορά σε χρονικό όριο για να συζητήσεις ιστορικά ένα γεγονός. Η ιστορία δεν είναι στατική για να τη γράψεις μια φορά μετά από 60 χρόνια και να ξεμπερδέψεις. Εκτός και αν στη βάση των κριτηρίων των συνδικαλιστών μας θεωρήσουμε ότι ο Θουκυδίδης που έγραψε τον πελοποννησιακό πόλεμο ενόσω εξελισσόταν ότι ήταν ένας κακός ιστορικός και τον αποκλείσουμε από τα σχολεία μας!
Τέλος, σε σχέση με την πολιτική διάσταση την οποία τόσο άστοχα οι δύο συνδικαλιστές προσπάθησαν να αποδώσουν στο συνέδριο έχω να πω το εξής. Πως το να σκέφτεσαι ιστορικά σημαίνει να είσαι σε θέση να αξιολογείς ιστορικά γεγονότα στο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, να τα ερμηνεύεις, να είσαι σε θέση να εξάγεις συμπεράσματα και να αξιολογείς την εγκυρότητα της κάθε αφήγησης. Μήπως όμως τελικά στην προκειμένη περίπτωση, η μόνη πραγματική πολιτική διάσταση που υπάρχει είναι η πολιτική άρνηση και ο κομπλεξισμός ορισμένων απέναντι σε οτιδήποτε κτυπάει στο καμπανάκι του εθνικισμού τους; Μήπως η ανεύθυνη πολιτικολογία απλά θέλει να υποκρύψει το μοναδικό πραγματικό τους πρόβλημα που δεν είναι άλλο από το ότι ο Όμιλος Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας, προς πείσμα πολλών, είναι δικοινοτικός;