Πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές και δε μίλησα επειδή δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές και δε μίλησα επειδή δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους και δε μίλησα επειδή δεν ήμουν εβραίος
Όταν ήρθαν για εμένα, δεν υπήρχε κανένας να μιλήσει για μένα.
Την ίδια ώρα που ο Πρόεδρος γιόρταζε με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους την πτώση του τείχους του Βερολίνου και την πτώση του υπαρκτού κομμουνισμού, η κομματική εφημερίδα του ΑΚΕΛ έριχνε τον πήχη της δημοσιογραφικής δεοντολογίας σε επίπεδα πιο χαμηλά απ’ ότι σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Με πρωτοσέλιδο στην κυριακάτική της έκδοση επιχειρούσε με τρόπο μπερδεμένο, με ασάφειες και υπονοούμενα να πείσει τον αναγνώστη της ότι ανακάλυψε το σκάνδαλο του αιώνα, αξίας 90 000 ευρώ.
Με περιορισμένη και κυρίως συγχυσμένη αντίληψη των γεγονότων και διαδικασιών, περιπλέκοντας δύο εντελώς ανεξάρτητα περιστατικά εξέθεσαν εαυτόν, το Πανεπιστήμιο Κύπρου, το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, το ίδρυμα Προώθησης Έρευνας , τη Σύγκλητο, ακόμη και τον ίδιο τον Πρόεδρο του Δ.Σ..
Η λογική τους ήταν εξαιρετικά απλή, ότι δηλαδή το Πανεπιστήμιο χάρισε 90 000 ευρώ σε μια ερευνητική ομάδα παράτυπα δια μέσου του Ιδρύματος Προώθησης Έρευνας. Επίσης στην ιστορία περιπλέκεται η διαδικασία πρόσληψης ενός μεταδιδακτορικού συνεργάτη ο οποίος έκανε αίτηση για πρόσληψη στο Πανεπιστήμιο και ο οποίος εμπλεκόταν στο εν λόγω ερευνητικό πρόγραμμα. Το επιχείρημα που προσπάθησαν να περάσουν ήταν πολύ απλό, ότι δηλαδή, ο νέος ερευνητής διασπάθισε δημόσιο χρήμα και κατ’ επέκταση δε μπορεί ούτε καν να γίνει νοητή η πρόσληψή του. Με λίγη λαϊκή σάλτσα έγινε τέλειο, «ο απλός πολίτης προβληματίζεται … βιοπαλαιστές άγονται στα δικαστήρια για ποσά που δε ξεπερνούν τα 200 ευρώ…» κλπ.
Όσο αφορά στην ουσία του άρθρου, αυτή κατέρρευσε την αμέσως επόμενη μέρα με δηλώσεις του ίδιου του Προέδρου του Δ.Σ. του Πανεπιστημίου και πρώην υπουργός του ΑΚΕΛ, ο οποίος ανάφερε ότι δε τίθεται θέμα παρατυπίας στην υποβολή και διαχείριση του προγράμματος. Οπότε η λεγόμενη διασπάθιση ήταν φούμαρα. Το ίδιο επιβεβαίωσε και η Σύγκλητος σε δημοσιογραφική διάσκεψη στις 11 Νοεμβρίου.
Εν τούτοις το ούτω καλούμενο σκάνδαλο χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να συζητηθεί την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στο Συμβούλιο του Πανεπιστημίου η περίπτωση του ακαδημαϊκού, του οποίου αποφάσισε να αναιρέσει την πρόσληψή, μη επικυρώνοντας την απόφαση της Συγκλήτου. Σημειώνεται ότι ο εν λόγω ακαδημαϊκός είχε υποστηριχθεί ομόφωνα από τη διεθνή εισηγητική επιτροπή, το εκλεκτορικό της σχολής και με ισχυρή πλειοψηφία από τη Σύγκλητο και ότι ο ίδιος εργάζεται από τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Πανεπιστήμιο.
Το ζήτημα που προκύπτει είναι εξόχως πολιτικό αλλά είναι και θέμα δεοντολογίας για την ίδια την εφημερίδα και τον πολιτικό χώρο που την κατευθύνει. Όσο αφορά τα μέλη του Δ.Σ. του Πανεπιστήμιου, αυτοί θα κριθούν θεσμικά και η απόφασή τους νομικά. Το βέβαιο είναι ότι η εν λόγω εφημερίδα δε λειτουργεί ανεξάρτητα του πολιτικού χώρου που εκφράζει και ότι τέτοιου είδους ανυπόστατα δημοσιεύματα αποτελούν από μόνα τους παρέμβαση στα εσωτερικά του Πανεπιστημίου και πρέπει να καταδικάζονται από κάθε δημοκράτη ανεξαρτήτως του πολιτικού χώρου από τον οποίο προέρχεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου